صفحه اصلی صــنعت و تجـــارت دستورالعمل های عملی برای همکاری با صنعتگران به صورت اخلاقی
شهریور ۲۵, ۱۳۹۹

دستورالعمل های عملی برای همکاری با صنعتگران به صورت اخلاقی

Practical Guidelines For Working Ethically With Artisans

دستورالعمل های عملی برای همکاری با صنعتگران به صورت اخلاقی - مد پایدار, صنعت نساجی, صنعت مد, تجارت نساجی, تجارت منصفانه

در طی فرآیند طراحی با صنعتگران و طراحان از طریق فرهنگ های سنتی به شکلی که هم برای شما و هم برای آنها سودمند باشد، همکاری نمایید.
چه زمانی الهام گرفتن پایان می یابد و سرقت طرح ها آغاز می شود؟ صنعت مد چگونه می تواند با مهارت های سنتی و میراث فرهنگی ارتباط برقرار کند؟
مردم منطقه بیهور (Bihor) در رومانی از اینکه برند دیور (Dior) بدون اجازه یا بدون اینکه نامی از آنها ببرد، ژاکت هایی مشابه ژاکت های سنتی آنها تولید کرده بود، بسیار خشمگین شدند و به همین دلیل مجله و فروشگاه آنلاین خود را راه اندازی نمودند.
شرکت نایک (Nike) در ماه می سال ۲۰۱۹، بعد از اینکه مردم منطقه گونا (Guna) در پاناما اعلام کردند که الگوی مورد ادعای نایک، تکریم کننده منطقه پورتوریکو است و در واقع یک نوع طرح سنتی محافظت شده آنها با نام «mola» به شمار می آید، مجبور شد تا آئین افتتاح از یک نسخه محدود از کفش کلاسیک مدل « Air Force 1» را لغو کند.
با این حال همکاری بین صنعتگران و برندها می تواند به نفع همگان باشد: ارائه محصولات منحصر به فرد و با اصالت به مصرف کنندگان، حمایت از سنت هایی که در معرض انقراض هستند و آوردن درآمد به مناطق فقیر تنها گوشه ای از این مزایا محسوب می شوند. اما اگر این کار با دقت انجام نشود، برندها نه تنها در معرض ریسک توهین به فرهنگ مبدا قرار می گیرند، بلکه ممکن است محصولات آنها از نظر فرهنگی از دید مشتریان احتمالی به صورت بی روح و توهین آمیز به نظر برسند.
حال طراحان چگونه می توانند به صورت اخلاقی و مسئولیت پذیرانه با همکاران صنعتگر همکاری کنند تا به گونه ای طرح های خود را با نیازهای بازار تطبیق بدهند که در راستای منافع کلی تولید کننده های صنعتگر و جوامع آنها باشد؟

کارهایی که می توان در راستای همکاری با صنعتگران به صورت اخلاقی انجام داد

۱- با صنعتگران به عنوان یک شریک خلاق رفتار کنید، نه یک نیروی کار ماهر

جان بالین (John Ballyn)، طراح صنعتی می گوید: «با وجود اینکه طراحی محصولات در خلال همکاری با صنعتگران یک فعالیت مهیج و ارزشمند است، اما مهمترین جنبه این کار به رابطه بین طراح و صنعتگر مربوط می شود. هر طراح باید بداند که او در یک محیط اقتصادی ضعیف یک مزاحم محسوب می شود.
صنعتگران در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، مهارت ها و نقاط قوت خارق العاده ای دارند که به آنها این امکان را می دهد تا در موقعیت اجتماعی خودشان باقی بمانند. صنعتگران بی غل و غش ترین انسان های روی کره زمین به حساب می آیند، و بدون شک شایسته احترام هستند. رابطه متعادل کاری بین طراحان و صنعتگران عبارتست از سهیم شدن در خلاقیت، نه درگیر شدن آنها با هم.»

تجربه طراحی برند ابوری (Abury)

دستورالعمل های عملی برای همکاری با صنعتگران به صورت اخلاقی - مد پایدار, صنعت نساجی, صنعت مد, تجارت نساجی, تجارت منصفانه

برند اکسسوری ابوری نمایانگر یک تجربه طراحی منحصر به فرد است. این برند طراحان و صنعتگران را از اقصی نقاط جهان گرد هم می آورد.
پام ساماسو- نیاویری (Pam Samasuwo-Nyawiri) یکی از طراحانی است که در این برنامه مشارکت کرده است. او می گوید: «کار با این جامعه واقعاً شگفت انگیز بود. ما از ابتدا سیستمی برای کار گروهی ایجاد کردیم که ورود هر کس به این سیستم اهمیت داشت. ما کارها را با هم انجام می دادیم، با هم طراحی می کردیم و با ساخت نمونه ها با همکاری هم هر مشکلی را حل می نمودیم.»
مجموعه او فرهنگ قبایل هیمبا (Himba) از کشور نامیبیا را با فرهنگ مردم بومی اکوادور تلفیق می کرد. هدف این بود که به یک هویت بصری از دو فرهنگی که برای همراهی صنایع دستی سنتی خود با تغییرات مدرن ارزش قائل بودند، حق حیات داده شود. هر طرح روایتی از سازنده آن است و به نام صنعتگری که بر روی آن کار کرده، نامگذاری گردیده است.

کار با تامای (Tamay)

دستورالعمل های عملی برای همکاری با صنعتگران به صورت اخلاقی - مد پایدار, صنعت نساجی, صنعت مد, تجارت نساجی, تجارت منصفانه

تامای اند می (Tamay & Me) یک برند تجاری است که در بریتانیا مستقر است. این برند به فروش ژاکت هایی به سبک و سیاق مردم منطقه مین (Mien) در شمال ویتنام مشغول است. یک رابطه احساسی قوی بین این برند تجاری و کسانیکه این ژاکت ها را تولید می کنند، وجود دارد.
نطفه این برند تجاری زمانی گذاشته شد که تامای (Tamay) یک زن اهل مین در سال ۲۰۰۸ به هانا کوی (Hannah Cowie)، نحوه ساخت قلاب دوزی های مین را درست همانطور که او به دخترش و مادرش به او آموخته بود، آموزش داد. تامای و هانا به مدت سه ماه بر روی یک تکه قلاب دوزی کوچک کار کردند. دوستی آنها همچنان پا برجا مانده است و از آن زمان آنها در تلاشند تا آگاهی همگان را نسبت به مهارت های مین افزایش دهند.
هانا می گوید: «ما می خواهیم به زنان کمک کنیم تا زندگی پایداری به دست آورند و میراث منسوج خودشان را حفظ کنند. ژاکت های ما اولین قدم در این زمینه است».

۲- درک کردن طرح های سنتی، قبل از توسعه محصولات جدید

ممکن است طراحان بخواهند تا به واسطه همکاری با صنعتگران به آنها خیری برسانند و با انطباق محصولات با نیازهای جدید مشتریان از نظر اقتصادی به آنها کمک نمایند. با این حال پیشنهاد ایجاد تغییرات در طرح ها بدون درک پایه و اساس آنها شاید موجب دلخوری و در نتیجه اتهام تصرف فرهنگی شود.
مهم نیست که آیا پالت های رنگی برای مارک شما مطلوب هستند یا نه، مهم این است که بدانید چرا قبل از معرفی موارد جدید از آنها استفاده می شود. قبل از پیشنهاد ایده های جدید به منظور افزایش بیشتر جذابیت بصری طرح ها و نقوش سنتی برای مشتریان، اساس و پایه آنها را بشناسید.
ساخت یک محصول با طرح های سنتی می تواند از طریق شکل های مختلفی محقق شود: با حفظ سنت های تزئینی اما انطباق آنها با محصول، حفظ ظاهر محصول اما استفاده از مواد جدید برای تولید آن، پیوند سنت طراحی با محصولات جدید و ……. اما برای ایجاد هر یک از این تغییرات، سوالات مهمی وجود دارد که بایستی یک طراح مطرح کند تا مطمئن شود که روند کاری او با میراث فرهنگ سنتی مطابقت دارد. سوالاتی از قبیل:

  • آیا باعث احیای مجدد محصول می شود؟
  • آیا نمادهای فرهنگی را تائید می کند؟
  • آیا جایی برای خلاقیت انسان باقی می گذارد؟
  • آیا معنایی دائمی برای صنعتگر دارد؟
  • آیا همچنان برای جامعه ارزشمند است؟
  • آیا امکانی برای انتقال مهارت ها و دانش سنتی فراهم می کند؟

۳- ارزیابی تاثیر کامل پیشرفت های تولید

حمایت از صنعتگران به واسطه امکانات فناورانه و سیستم ها به منظور افزایش کارآیی و کیفیت ممکن است برای یک طراح یا یک برند منطقی باشد، اما عواقب ناخواسته ای نیز به دنبال دارد. به همین دلیل باید ماهرترین و تحصیل کرده ترین افراد به استفاده از این فناوری ها یا کار با سیستم های جدید بپردازند. در ضمن ارتقای فناوری و درآمد بیشتر ممکن است منجر به جایگزینی مردان با زنان در روند تولید شود.
سوالاتی که در این زمینه باید در نظر گرفت، عبارتند از:

  • آیا فناوری باعث کاهش سختکوشی شده، و زمان و توجه بیشتری نسبت به مهارت های دستی صرف آنها می شود؟
  • آیا ورود فناوری مناسب باعث کاهش سختی کارها شده است؟
  • تاثیر مداخله فناوری بر سازندگان چه خواهد بود؟
  • آیا فناوری می تواند روند موجود تقسیم کار بین زنان و مردان را تغییر دهد؟
  • آیا تغییرات تکنولوژیکی یا فرآیندی به نفع صنایع دستی خواهد بود یا اینکه خسارات جبران ناپذیری به آنها وارد خواهد کرد؟
  • آیا معرفی مواد و فناوری های جدید باعث تغییر ترکیبات محصول می شود؟

حذف روندهای پر مخاطره کاملاً لازم است، اما مواظب باشید که اگر کارها «همیشه به همین روش انجام شده باشد»، ایجاد تغییرات سخت خواهد بود. نکته اصلی این است که آموزش باید در اولویت باشد نه تحمیل.
مهمتر از همه، با صنعتگرانی که همکاری می کنید یا کسانیکه از طرح های شما الهام می گیرند، ارتباط برقرار نمایید تا بتوانید فرهنگ و روال کاری آنها را بشناسید، و تاثیر کارشان بر شما و کار شما بر آنها را درک کنید.

جمع بندی

  • همکاری با برندها بر روی صنعتگران و جامعه آنها تاثیر قابل توجهی می گذارد.
  • از طریق یک روند کاری متعادل و برابر با صنعتگران همکاری نمایید.
  •  طرح ها و تولیدات خود را از نظر عواقب احتمالی ارزیابی کنید.
منبعcommonobjective

بیشتر بدانید

می خواهید مطالب مشابه این را در ایمیل خود داشته باشید؟

جدیدترین و جذاب ترین مطالب صنعت نساجی را در ایمیل خود دریافت کنید.

نگران نباشید، ما اسپم ارسال نمی کنیم...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

پارچه زیستی یا بیو پارچه چیست؟

بیو پارچه ها چه &#…