صفحه اصلی مقــالات تخصصی بازیافت و استفاده مجدد (بازیابی) در صنعت پوشاک
۱۸ مرداد ۱۳۹۸

بازیافت و استفاده مجدد (بازیابی) در صنعت پوشاک

Recycling and Upcycling

بازیافت و استفاده مجدد (بازیابی) در صنعت پوشاک - مد, لباس, صنعت پوشاک, پوشاک بازیافتی, بازیافت پارچه

ارزش افزوده شده که با استفاده مجدد بدست ‌آمده است، به سرعت آن را به سمت یک موقعیت در بازار مد مشترک هدایت می‌ کند. در نتیجه، این مساله به کندی پیش می‌ رود تا “بازیافت” فرآیند قدیمی را به یک فعالیت محرک مصرف کننده در زنجیره پایداری تبدیل کند. در حالی که تلاش ‌ها برای مقابله با تداوم تامین مواد بازیافتی (ماده خام) راه خود را برای بالا بردن سطح نوآوری پایدار صرف می‌کنند، “دوباره استفاده کردن” محصول از آزادی برای اوج گرفتن در مواد و تولیدات ابتکاری که عمدتا به خاطر استعداد طراحان در حال ظهور است، لذت می ‌برد. تکرار و چالش جدید برای بازارهای لوکس که یکی از رهبران طراحی پایدار است، دشوار می باشد.
در حالی که این مقاله بر روی حرکت به سمت بستن حلقه ای در چرخه یک لباس تمرکز می کند و این بدان معنی است که مد به سرعت و به آرامی، چالش هایی را در طراحی لباس های اسنفاده شده مصرف کننده با در نظر گرفتن ساخت مصنوعی که در آن کسب و کار مد فعال است، مورد بررسی قرار می دهد. طراحان چارچوب های قانونی و مقرراتی را ایجاد می کنند که انگیزه ها و پیامدهای ناخواسته ای را به وجود می آورند. گاهی اوقات این ساختارها در خط مشی روزمره یک کسب‌ و کار مد نیستند. با این حال آن‌ ها صنایع را شکل می‌ دهند و ابزارهای قدرتمند برای دیکته کردن سرعت تغییر ایجاد می‌ کنند که در عوض باید نیاز های مصرف کنندگان را برآورده کند، تا این بخش حفظ شود، چه برسد به اینکه تنهایی سهم خود از هزینه ‌های خانوار را افزایش دهد. تعجب آور نیست که یک رویکرد مونتاژ برای ردیابی یک آیتم مد یکی از مجموعه ابزارهایی است که در حال حاضر در اختیار شرکت ها برای مدیریت ارزش گذاری نشان تجاری است. حتی تشویق بیشتر، شواهدی از همه رویکردهای جامع به پایداری توسط برند های پیشرو در بازار انبوه و مزایایی است که با چنین پاسخی به دست می ‌آیند.

چرا بازیافت یا استفاده مجدد مهم است؟

بازیافت یا استفاده مجدد نقش مهمی در معیار های پایداری ابعاد اقتصادی، محیطی و اجتماعی ایفا می‌ کند. آنها یک چرخه بسته تهیه می‌کنند که مفهوم “برای همیشه” را در جهانی از منابع محدود تامین می‌ کند. برای بازیافت بخش مد به حذف زباله از طریق استفاده مجدد از مواد و پوشاک کامل، حفاظت از محیط‌ زیست در کاهش ویژه زباله و استفاده مجدد از منابع طبیعی از جمله آب و الیاف طبیعی از طریق مدلی که در آن مواد مشابه می‌ توانند بارها و بارها مورد استفاده قرار گیرند، کمک می ‌کند. از آنجا که بازار از رشته اصلی و به سمت رشته ‌های مستمر حرکت می‌ کند، فرصت‌ هایی برای آسیاب کردن و دفع الیاف، پتانسیل وسیعی برای نوآوری در تکنولوژی‌ های بازیافت، به علاوه محرک اقتصادی و اشتغال، ارائه می ‌دهد.
تامین امنیت مداوم نیز می ‌تواند تاثیر زیادی بر روی استفاده مجدد داشته باشد که اغلب در آغاز فرآیند توسعه مواد شروع می ‌شود. بنابراین استفاده از انرژی‌ های تجدید پذیر، کاهش آلودگی هوا (گاز های گلخانه‌ ای)، استفاده از انرژی‌ های تجدید پذیر، استفاده ایمن از مواد رنگی، راه حل های شیمیایی، استفاده از بسته‌ بندی زیستی و حذف ظلم و ستم بر حیوانات در پردازش فیبر، چرم و خز، سهم بسزایی در فعالیت‌ های پایدار دیگر مثل طراحی برای استفاده مجدد و کاهش آلودگی هوا (گاز های گلخانه‌ ای) دارد.
یک انگیزه جهانی دیگر در حال هدایت روند بازیافت وجود دارد. براساس گزارش سازمان ملل متحد که در ژوئن ۲۰۱۳ منتشر شد، چشم‌ انداز جمعیت جهان: برنامه بازبینی ۲۰۱۲، جمعیت کنونی جهان ۷.۲ میلیارد نفر تا سال ۲۰۵۰ به ۹.۶ میلیارد نفر می ‌رسد. با آمدن کشورهای نوظهور، ترس در مورد فشار بر منابع محدود به خصوص منابع طبیعی افزایش می ‌یابد. سوالات پرسیده شده عبارتند از: “الیاف، مواد و نمونه های گوناگون برای برآورده کردن تقاضا از کجا استخراج خواهد شد؟ و اینکه چقدر مورد نیاز خواهد بود؟ ” بخش مد به سادگی باید راهی برای مقابله با مسائلی پیدا کند که با آن مواجه است، کمبود عرضه مواد خام و فراوانی زباله. باید یاد گرفت که آن را “برانگیختگی” بداند. برای انجام این کار باید ابتدا میزان مشکل را با کمی کردن و گزارش دهی با استفاده از واحدها و وزن اندازه‌ گیری  تجارت جهانی مشخص نمود.

تفاوت بین بازیافت و استفاده مجدد

بازیافت، استفاده دیگری را برای یک لباس موجود یا در مورد منسوجات، که گاهی اوقات به معنای تبدیل زباله به مواد قابل‌ استفاده مجدد است، پیدا می‌ کند. بازیافت لباس عموما شامل پیدا کردن استفاده دیگر و یا کاربر از طریق ورود مجدد به مرحله جدیدی در خرده‌ فروشی است. بنابراین، چرخه بازیافت به انتهای زنجیره تامین بسته می‌ شود و اغلب از طریق خیریه‌ ها و نقاط جمع‌ آوری وارد بازار می‌ شود. فرآیند بازیافت منسوجات نیز می‌ تواند شامل شکستن یا آسیاب کردن مواد با درجه بالا به خالص‌ ترین شکل خام یا زیر لایه باشد. بازیافت فن‌ آوری است جهت مبارزه با کمیابی مواد خام مهم و به شرکت‌ ها راه های بیشتری برای مدیریت تامین مواد خام  نشان می‌ دهد.
با این حال استفاده مجدد، عملکرد ارزش افزوده روی پارچه یا پوشاک را به گونه ‌ای شامل می ‌شود که یک محصول با کیفیت یا ارزش بالاتر نسبت به اصل اولیه ایجاد نماید. در استفاده مجدد چرخه حیات جدید با طراحی شروع می ‌شود و ممکن است نیاز به چرخه تولید کامل با یک محصول جدید داشته باشد. چارچوب زمانی برای استفاده مجدد می‌ تواند طولانی باشد تا منبع یابی، جدا سازی و باز سازی شود.

مد سریع در مقابل مد آهسته

مد سریع از مدیران با واکنش های سریع الهام گرفته شده‌ است و به روشی اشاره می‌ کند که در آن طراحی به سرعت از بررسی اولیه وارد فروشگاه می‌ شود تا روند های فعلی مد را ثبت کند. پایداری مزایای زیادی برای مدیران واکنش سریع دارد زیرا آنها با دقت بیشتری نیازهای بازار را برآورده کرده و خطر ریسک بازار را کاهش می‌ دهد. با این حال، مد سریع نیز شهرتی به خاطر افراط و تامین تقاضای یک مصرف‌ کننده سیری‌ ناپذیر به دست آورده‌ است.
مد آهسته در طرف دیگر برنامه ‌ای از طراحی، ایجاد و مصرف پوشاک برای کیفیت و طول عمر است. مد آهسته به خاطر الهام بخشیدن به برنامه ‌های تولید طولانی تر، رفتار اخلاقی کار و پرداخت عادلانه، رد پای کربن کم‌ تر و پسماند صفر مشهور شده‌ است.

چالش طراحی لباس ها برای پس از مصرف

استفاده مجدد از لباس های استفاده شده مصرف کنندگان، بیشترین توجه را به خود جلب می کند و از بسیاری جهات، برای نشان دادن یکی از اولین گام ها در جهت رسیدن به پایداری است. طراحی با لباس‌ های بازیافت شده نیز چیزی است که در آن مصرف کنندگان می‌ توانند به طور فعال از طریق کمک مالی شرکت کنند. هر یک از بخش ‌های بازار مد لباس آماده برای پوشیدن، بازار انبوه از جمله حق بیمه، بازار متوسط مد سریع و بازار تخفیف، چالش‌ های طراحی در بازیافت و استفاده مجدد را تجربه می‌کنند.
طبقه‌ بندی بر حسب سبک، اندازه، رنگ و بافت به پاسخ‌ های خلاقانه فردی و چالش ‌های منحصر به فرد نیاز دارد. نیاز به واکنش‌ های مواد نوآورانه خود را به راه‌ حل ‌های خلاقانه ای معطوف می‌ کند، بنابراین جای تعجب نیست که حوزه لباس های مورد استفاده برای بازیافت بیش از حد تحت تأثیر شرکت های کوچک و متوسط قرار دارد.
در حالی که مد تمایل ندارد با پیچیدگی‌ های شدید قانون مواجه شود، در یک ساختار مصنوعی از قوانین، مقررات، مشوق‌ های مالیاتی، تعرفه‌ ها، امتیازات، استاندارد ها، ارائه خدمات، انطباق و حسابرسی‌ های موجود توسط تمامی سطوح دولت عمل می ‌کند. تغییرات سیاستی زیادی وجود دارند که دولت‌ ها می‌ توانند ایجاد کنند (سازمان ‌های غیر دولتی و گروههای حامی می‌ توانند در متقاعد کردن آنها) تا باعث ایجاد انگیزه‌ برای تغییر رفتاری در این بخش دست یابند.
نمونه هایی از اهرم های قانونی که برای ارتقای پایداری (بازیافت یا استفاده مجدد) استفاده می شوند یا می توانند مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از: تغییر مسیر ضایعات از طریق مالیات های زباله؛ کسر مالیات برای کمک های مالی به سازمان های خیریه برای جمع آوری زباله؛ کد های سیستم هماهنگ که یکنواختی تجارت را تسهیل می کند و می تواند موارد بیشتری را برای اقلام مورد استفاده تعریف کند؛ قوانین قوی تر ضد دامپینگ برای جلوگیری از حمل و نقل و رها کردن مسئولیت ها؛ انگیزه های نگهداری محصول برای تشویق بازگشت کالا به مبدأ خود که اطلاعات مربوط به محصول بازیافتی تعریف می شود؛ رعایت استانداردهای اندازه جهانی لباس برای کاهش بازده خرید آنلاین؛ مقررات مربوط به تأیید و استانداردهای شخص ثالث به عنوان یک راه حل برای مشکل مواد غیر استاندارد؛ و در نهایت برنامه هایی برای تشویق تحقیق و توسعه در مواد قابل استفاده مجدد و استفاده از برچسب تکنولوژی بالا برای کمک در دسته‌ بندی انبار کردن محصولات.
علاوه بر این، روش های کمی که می توانند برای اندازه گیری تاثیر و بهبود کیفیت فرآیند و محصول نهایی استفاده شوند شامل: بسته بندی و حمل و نقل کالاها، معیارها، شاخص ها، اندازه گیری ها، آزمایش کردن، رسیدگی کردن، گزارشگیری و حسابداری، با در نظر داشتن این که بازیافت و بازیابی بیش از حد پیچیده تر از آنچه که به سرعت در حال تبدیل شدن به یک بازار شلوغ از اعتبار نامه ها و گواهینامه های نساجی است، استفاده شوند.

 بازار پوشاک مد بازیافتی

ارزیابی بازار پوشاک بازیافت شده دشوار است. این بازار توسط نسلی هدایت می ‌شود که در مورد عواقب احتمالی آموزش اضافی دیده اند و از منابع محدود زمین آگاه است. مفهوم بازیافت جدید نیست. در قرن ۱۹لباس های کهنه و پاره انسان ها برای زباله‌ های خانگی و فروش به تجار فروخته می شدند. از آن زمان به بعد کار قاچاقچیان پارچه در کارخانه ها به پایان رسید و سازمان‌ های خیریه رشد بازار پوشاک کهنه و دست‌ دوم را پرورش داده‌ اند.
با توجه به آمار واقعی مبادله نساجی، در ایالات متحده افراد بیش از هفتاد درصد لباس های دست دوم جمعیت جهان را استفاده می کنند و عرضه لباس های زنانه هفت برابر بیشتر از لباس های مردانهاست. تقریبا پنج درصد جریان ضایعات شهری در کشور های توسعه یافته، ضایعات نساجی است و میزان بازیافت در حدود ۱۵ درصد افزایش می یابد، در حالی که حداکثر بهبودی می تواند تا نود و پنج درصد باشد.
آنچه مسلم می باشد این است که وقتی یک لباس را می توان در کمتر از دو هفته نگهداری و تحویل داده و درحالیکه این زمان می تواند ده سال طول بکشد، عمر محصول در پایان زنجیره تامین پوشاک ادامه خواهد یافت. به عنوان یک محصول بازیافتی، بازار به ویژه در بخش خرده فروشی بازنگری می شود و ارزش های ارزان تر را برای لباس در ذهن مصرف کنندگان باز می کند. این امر فشار عظیم قیمت پایین را در انتهای زنجیره تأمین قرار می دهد و مدل های پایدار جدیدی را برای کسب و کار پوشاک به ارمغان می آورد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این مطلب را از دست ندهید

سیستم بیلی

دستگاه بیلی نو…